Kalendarz terminów podatkowych i księgowych na pażdziernik 2015

12.10.2015 (poniedziałek)

  • wpłata składek ZUS za wrzesień 2015 r. – osoby fizyczne opłacające składki wyłącznie za siebie
  • złożenie zgłoszenia INTRASTAT za wrzesień 2015 r.

15.10.2015 (czwartek)

  • wpłata składek ZUS za wrzesień 2015 r. – pozostali płatnicy składek (z wyłączeniem osób fizycznych opłacających składki wyłącznie za siebie oraz jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych)
  • wpłata podatku od nieruchomości i podatku leśnego za październik 2015 r. – osoby prawne, jednostki organizacyjne oraz spółki nieposiadające osobowości prawnej
  • złożenie informacji podsumowującej (w wersji drukowanej) za wrzesień 2015 r. o dokonanych wewnątrzwspólnotowych dostawach lub nabyciach towarów albo o wewnątrzwspólnotowym świadczeniu usług
  • złożenie informacji podsumowującej (w wersji drukowanej) za III kwartał 2015 r. o dokonanych wewnątrzwspólnotowych dostawach lub nabyciach towarów albo o wewnątrzwspólnotowym świadczeniu usług

20.10.2015 (wtorek)

  • wpłata zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i od osób prawnych za wrzesień 2015 r.
  • wpłata zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i od osób prawnych za III kwartał 2015 r.
  • wpłata pobranych we wrześniu 2015 r. zaliczek na podatek dochodowy od przychodów ze stosunku pracy
  • wpłata pobranych we wrześniu 2015 r. zaliczek na podatek dochodowy lub zryczałtowanego podatku dochodowego przez płatników, o których mowa w art. 41 ustawy o pdof
  • wpłata ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za wrzesień 2015 r.
  • wpłata ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za III kwartał 2015 r.
  • wpłata na PFRON za wrzesień 2015 r.

26.10.2015 (poniedziałek)

  • wpłata podatku VAT za wrzesień 2015 r. oraz złożenie deklaracji VAT-7, VAT-8, VAT-9M, VAT-12
  • wpłata podatku VAT za III kwartał 2015 r. oraz złożenie deklaracji VAT-7K, VAT-7D
  • wpłata podatku akcyzowego za wrzesień 2015 r. oraz złożenie deklaracji dla podatku akcyzowego
  • złożenie informacji podsumowującej (w wersji elektronicznej) za wrzesień 2015 r. o dokonanych wewnątrzwspólnotowych dostawach lub nabyciach towarów albo o wewnątrzwspólnotowym świadczeniu usług
  • złożenie informacji podsumowującej (w wersji elektronicznej) za III kwartał 2015 r. o dokonanych wewnątrzwspólnotowych dostawach lub nabyciach towarów albo o wewnątrzwspólnotowym świadczeniu usług
  • złożenie deklaracji VAT-13 za wrzesień 2015 r. przez przedstawiciela podatkowego
  • złożenie informacji w obrocie krajowym za wrzesień 2015 r. VAT-27
  • złożenie informacji w obrocie krajowym za III kwartał 2015 r. VAT-27

Anulowanie faktury VAT

Przepisy ustawy o VAT oraz aktów wykonawczych do tej ustawy nie regulują kwestii dotyczącej anulowania wygenerowanych faktur. Zwykle podatnicy stosują tzw. anulowanie faktury, które nie zostały wprowadzone do obrotu prawnego. Jest to dopuszczalne, co potwierdzają organy podatkowe w wydawanych interpretacjach.

Kiedy można anulować fakturę?

Jednym z podstawowych warunków, który musi zaistnieć, aby było możliwe anulowanie faktury jest ustalenie, czy została wprowadzona do obiegu prawnego. Anulowanie faktury dotyczy tylko tych przypadków, gdy faktura dokumentuje czynność niedokonaną. Taka faktura nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w VAT.
Korekta faktury do zera: Nie należy mylić anulowania faktury z jej korektą do zera. Anulowanie faktury jest możliwe, gdy nie dokumentuje ona czynności opodatkowanej, która została ujawniona w jej treści i nie została wprowadzona do obrotu prawnego. Korekta do zera występuje, gdy dokonano np. zwrotu towaru, a więc powstał wcześniej obowiązek w VAT.

Zwrot wystawionej faktury

Anulować można faktury w przypadku, gdy zostały wystawione i wysłane do miejsca wskazanego przez klienta wraz z zamówionymi towarami, a klient odmawia ich przyjęcia i nie dokonuje za nie zapłaty. W takiej sytuacji nie dojdzie do faktycznej sprzedaży towarów. Nie zostaną one wprowadzone do obrotu prawnego – klient nie odbierze faktury i nie wprowadzi jej do swoich ksiąg podatkowych.
Szczególnie można anulować fakturę, która została wygenerowana przez sprzedawcę, ale nie została odebrana przez nabywcę.

Faktyczna sprzedaż

W przypadku anulowania faktury sprzedawca (wystawca faktury) powinien posiadać w swojej dokumentacji zarówno kopię, jak i oryginał dokumentu sprzedaży z dokonaną na nich adnotacją unieważniającą fakturę, która uniemożliwi ich powtórne wydanie i wykorzystanie. Zatem, anulowanie faktury dotyczy tylko tych przypadków, gdy faktura dokumentuje czynność rzeczywiście niedokonaną.
W konsekwencji, w przypadku sporządzenia faktur na okoliczność transakcji, która nie doszła do skutku istnieje prawo anulowania faktury (oryginału i kopii), pod warunkiem że faktura ta nie została wprowadzona do obiegu prawnego. Anulowanie faktur dotyczy tylko tych przypadków, gdy faktury dokumentują czynności rzeczywiście niedokonane.

Wystawianie faktury: Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Faktura VAT sporządzona, a nie wprowadzona do obrotu prawnego (nie została doręczona adresatowi), nie jest zatem fakturą wystawioną.

W odniesieniu do dokonania czynności należy powołać art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Jest to czynność, która daje otrzymującemu prawo do dysponowania rzeczą oraz do sprawowania faktycznego władztwa nad rzeczą. Nie oznacza to tylko przeniesienia prawa własności do rzeczy. Musi zaistnieć faktyczna możliwość dysponowania towarem, a nie rozporządzania nim w sensie prawnym. Sformułowanie „jak właściciel”, wiąże moment powstania obowiązku podatkowego w VAT z chwilą uzyskania możliwości ekonomicznego dysponowania towarem przez nabywcę.

Nie dojdzie do dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, gdy wystawca sprzedawca nie dostarczy klientowi faktury sprzedaży (pozostanie w posiadaniu kompletu dokumentów sprzedaży), a klient nie odbierze zamówionych przez siebie towarów.

Unieważnienie umowy sprzedaży

Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę. Trzeba pamiętać jednak, że podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności. Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy.

W sytuacji, gdy usługa nie została w pełni wykonana, ponieważ nie przekazano klientowi jakiejś części usługi częściowej np. kodu źródłowego do wykonanej aplikacji internetowej, istnieje obowiązek fakturowania zaliczek i częściowych czynności.

Jak anulować fakturę?

Sposób anulowania faktury: Jeżeli podatnik zauważy, że źle wystawił fakturę zaraz po jej wydrukowaniu może zniszczyć dokument, a kolejna wystawiona faktura otrzyma ten sam numer. Inaczej musi się zachować, gdy po wystawieniu wadliwej faktury sporządzone zostały następne dokumenty księgowe z kolejnymi numerami. Anulowanie faktury powinno odbyć się wtedy przez przekreślenie oryginału i kopii stosownej faktury, z odpowiednią adnotacją, która ma uniemożliwić ich powtórne wydanie i wykorzystanie.
Należy też zawrzeć informację o przyczynie oraz okolicznościach anulowania. Oba przekreślone i opisane egzemplarze faktury powinny pozostać w dokumentacji podatkowej wystawcy.

Nie ma konieczności wprowadzania jej do ewidencji i wykazywania wynikających z nich kwot w deklaracji VAT. Trzeba natomiast (tj. zarówno jej oryginał, jak i kopię) przechowywać w dokumentacji podatkowej firmy wraz z dokonaną adnotacją unieważniającą fakturę (można także podać przyczynę anulowania), która uniemożliwi chociażby pomyłkowe powtórne wydanie i wykorzystanie faktury.

Jeżeli anulowana faktura została już ujęta w deklaracji VAT za dany okres rozliczeniowy, konieczne jest sporządzenie korekty deklaracji i obniżenie wyliczonego w niej VAT. Korekta taka dokonywana jest inaczej, niż w przypadku wystawienia faktur korygujących, kiedy to podatnik jest uprawniony do obniżenia VAT dopiero w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym otrzymał potwierdzenie odbioru przez kontrahenta faktury korygującej.

W przypadku zaewidencjonowania faktury w księgach i w rejestrze VAT, podatnik ma prawo do obniżenia obrotu o wartość transakcji z anulowanej faktury poprzez wystornowanie faktury w księgach i w rejestrze VAT (tj. w tym samym okresie rozliczeniowym, w którym została pierwotnie ujęta).
W razie uwzględnienia przy sporządzaniu deklaracji VAT, kwot wykazanych na fakturach, które powinny być anulowane, należy dokonać korekty deklaracji w zakresie obniżenia podatku należnego, za okres, w którym rozliczono „pomyłkowo” faktury, i wraz z korektą deklaracji złożyć na piśmie organowi podatkowemu stosowane wyjaśnienia.

W celu usunięcia błędu należy skorygować deklaracje VAT za miesiąc (kwartał), w którym te faktury zostały rozliczone, poprzez obniżenie odpowiednio kwoty zadeklarowanej podstawy opodatkowania oraz podatku należnego, a także skorygowania rejestru sprzedaży (zob. interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 10 czerwca 2014 r., nr IPPP1/443-432/14-2/AS).

Kiedy konieczna jest korekta?

W przypadku gdy faktura została już wprowadzona do obiegu, zmiany zawartych w niej danych przedsiębiorcę dokonuje przez korektę. Tym sposobem można zmienić widniejące na fakturze pierwotnej dane dotyczące stron transakcji, stawkę i kwotę VAT, cenę, nazwę towaru.

O tym warto pamiętać

Fakturę można anulować tylko wtedy, gdy nie trafiła do obrotu. Natomiast, gdy dokument sprzedaży trafił już do obiegu, zmiany zawartych w niej danych trzeba skorygować.
Jeżeli po wystawieniu wadliwej faktury sporządzone zostały następne dokumenty księgowe z kolejnymi numerami, fakturę anulujemy przez przekreślenie oryginału i kopii stosownej faktury. Konieczna też jest adnotacja, która uniemożliwić ich powtórne wydanie i wykorzystanie.

Zawieszenie działalności firmy – o czym należy pamiętać?

Zawieszając firmę, trzeba pamiętać o niektórych obowiązkach podatkowych

Wielu przedsiębiorców prowadzi biznes sezonowy i po wakacjach zawiesza działalność.
Firmę może zawiesić przedsiębiorca niezatrudniający pracowników na okres od 30 dni do 24 miesięcy.
Wniosek o zawieszenie działalności gospodarczej trzeba złożyć na formularzu CEIDG-1. W części 14 Informacja o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej należy podać datę rozpoczęcia zawieszenia, która nie może być wcześniejsza niż dzień jego złożenia. We wniosku można podać datę, do której będzie trwało zawieszenie, jednak nie jest to konieczne. Jeśli jednak przedsiębiorca to zrobi, to po tym dniu nastąpi automatycznie wznowienie działalności.

Wniosek o zawieszenie działalności można złożyć elektronicznie lub w formie pisemnej. W przypadku przedsiębiorców, którzy podlegają wpisów do KRS wniosek o zawieszenie działalności gospodarczej składa się na formularzu KRS-Z62. Pamiętajmy, że zawieszenie działalności gospodarczej nie oznacza braku jakichkolwiek obowiązków podatkowych w tym czasie.

Bez zaliczek na PIT

Biznesmen, który zawiesza firmę jest zwolniony jest z obowiązku opłacenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu dochodów uzyskiwanych w ramach tej działalności (art. 44 ust. 10 ustawy o PIT). Wspólnicy spółki jawnej, spółki partnerskiej, spółki komandytowej, spółki komandytowo-akcyjnej zobowiązani są dodatkowo, nie później niż przed upływem 7 dni (od dnia złożenia wniosku o wpis informacji o zawieszeniu), zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o okresie zawieszenia wykonywania działalności.

Zeznanie podatkowe trzeba złożyć

Przepisy ustawy o PIT nie zwalniają przedsiębiorców z obowiązku złożenia zeznania rocznego. W okresie zawieszenia działalności gospodarczej przedsiębiorca od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawiesił działalność, nie może dokonywać odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wykorzystywanych w ramach tej działalności. Podczas przerwy w prowadzeniu firmy podatnik nie może wykonywać działalności gospodarczej.

W okresie zawieszania działalności przedsiębiorca może podejmować czynności mające na celu zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodu. W konsekwencji opłata za telefon, najem, w sytuacji, w której umowy zostały zawarte przed zawieszeniem działalności gospodarczej, poniesione w okresie zawieszenia działalności gospodarczej, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu.

Podatnicy, którzy na jakiś czas zaprzestali prowadzenia firmy, są zwolnieni z obowiązku składania deklaracji podatkowych VAT za okresy rozliczeniowe, których to zawieszenie dotyczy (art. 99 ust. 7a ustawy o VAT). Jednak zwolnienie nie dotyczy m.in.:

  • okresów rozliczeniowych, w których zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej nie dotyczyło pełnego okresu rozliczeniowego,
  • okresów rozliczeniowych, za które podatnik jest zobowiązany do rozliczenia podatku z tytułu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu oraz za które jest zobowiązany dokonać korekty podatku naliczonego.

Podobnie jak w przypadku możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania, podatnik z zasady ma możliwość odliczenia VAT w przypadku otrzymania faktur dotyczących umów zawartych przed zawieszeniem działalności, np. umowa najmu, abonament za telefon.

Podatek od nieruchomości trzeba płacić

Zawieszenie działalności gospodarczej nie ma wpływu na wysokość podatku od nieruchomości. A to oznacza, że mimo przerwy w prowadzeniu firmy przedsiębiorca zobowiązany jest do opłacania podatku od nieruchomości według właściwych dla działalności gospodarczej stawek.

Nie trzeba odprowadzać składek ZUS

Czasowe zaprzestanie prowadzenia działalności oznacza, że przedsiębiorca nie musi odprowadzać do ZUS składek na ubezpieczenia społeczne oraz składać dokumentów rozliczeniowych w tym zakresie. Zawieszenie działalności gospodarczej wiąże się z ustaniem obowiązku ubezpieczeń od dnia, w którym nastąpiło rozpoczęcie zawieszenia działalności gospodarczej, do dnia poprzedzającego dzień jej wznowienia.
W czasie przerwy w prowadzeniu firmy przedsiębiorca ma prawo przystąpienia do dobrowolnego ubezpieczenia emerytalnego i rentowego. W okresie zawieszenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej ustaje również obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne. Jednak, analogicznie jak w przypadku ubezpieczenia emerytalnego i rentowego, podatnik może przystąpić do dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego.

  • Przedsiębiorca, który zawiesza firmę, musi pamiętać, że mimo przerwy w biznesie, nadal ma obowiązek opłacania podatku od nieruchomości.
  • W czasie przerwy nie musi płacić zaliczek na PIT, nie ma też obowiązku składania deklaracji VAT.
  • W okresie zawieszenia firmy przedsiębiorca nie musi odprowadzać składek do ZUS na ubezpieczenia społeczne oraz składać dokumentów rozliczeniowych w tym zakresie.

Biznesowy lunch nie jest reprezentacją

Biznesowy lunch nie jest kosztem reprezentacji i reklamy.

Często już przytaczany i komentowany wyrok o sygn. akt II FSK 483/13 Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdziła, że jeżeli głównym celem ponoszonych przez spółkę wydatków na zakup usług gastronomicznych jest spotkanie związane z prowadzoną w ramach działalności gospodarczej współpracą, to takie wydatki można zaliczyć do kosztów podatkowych.

W dzisiejszych realiach przedsiębiorcy, aby pozyskać nowych kontrahentów czy też utrzymać dobre relacje handlowe z partnerami biznesowymi, ponoszą wydatki na spotkania w restauracjach czy konferencje. Celem takich spotkań nie jest budowanie korzystnego wizerunku firm, czy też podniesienie jej prestiżu, ale omówienie kwestii biznesowych bądź nowych rozwiązań mających na celu zwiększenie konkurencyjności przedsiębiorcy. Brak jest zatem podstaw do generalnego kwestionowania zaliczalności do kosztów uzyskania przychodów, wydatków na usługi gastronomiczne w związku z odbywającymi się w restauracjach spotkaniami biznesowymi.

Jeżeli takie spotkania mają ścisły związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie powinny być kwalifikowane jako wydatki na reprezentację. Celem reprezentacji jest bowiem stworzenie pewnego wizerunku podatnika, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami. Jeśli spółka ponosi wydatki w celu wykreowania pozytywnego i okazałego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny.
Jednak wymienienie jako przykładowych kosztów reprezentacyjnych wydatków na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie oznacza, że wydatki te zawsze muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Nie są kosztami jedynie wówczas, gdy mają charakter reprezentacyjny. Kwalifikacja każdego przypadku powinna być odrębna, uzależniona od jego okoliczności. Jeżeli odbycie takiego spotkania związane jest z prowadzoną w ramach działalności gospodarczej współpracą, taki wydatek może być uznany jako koszt uzyskania przychodów.

Sezonowe zarobki uczącego się dziecka mogą pozbawić rodziców preferencji podatkowych

Sezonowe zarobki uczącego się dziecka mogą pozbawić rodziców preferencji podatkowych
Wakacje to nie tylko czas wypoczynku. Dla wielu młodych ludzi to dobra okazja na zarobienie dodatkowych sum. Warto pamiętać dochód uzyskany przez dziecko ma wpływ na możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej bądź jej brak. A to dlatego, że z ulgi tej mogą skorzystać podatnicy wychowujący dzieci, które – przy spełnieniu warunków określonych ustawą o PIT – nie uzyskały dochodów przekraczających ustawowy limit, z wyjątkiem renty rodzinnej.

Obecnie po uzyskaniu przez dziecko dochodu przekraczający kwotę 3.089 zł, nie może skorzystać z ulgi prorodzinnej.

Posiłki spożywane przez pracowników w firmie nie są przychodem podatkowym

Niektóre firmy dostarczają osobom pracującym w biurze podstawowe produkty żywnościowe, przykładowo pieczywo, zupy w proszku lub tzw. gorące kubki. Dzięki temu osoby zatrudnione szybko zjadają posiłek w godzinach pracy, bez konieczności wychodzenia poza obiekt, w którym mieszczą się stanowiska pracy zatrudnionych.

W takim przypadku warunkiem powstania zobowiązania podatkowego jest istnienie kryterium pozwalającego na zindywidualizowanie i przypisanie konkretnym osobom wysokości osiągniętego przez nie przychodu. Natomiast w tym przypadku poszczególni pracownicy będą zużywać różne ilości produktów i nie jest możliwe zindywidualizowanie świadczenia, jego wartości pieniężnej oraz przyporządkowania go konkretnej osobie. W konsekwencji nie można przypisać indywidualnemu pracownikowi wymiernej korzyści, ponieważ jest ona dostępna w sposób ogólny dla wszystkich zatrudnionych. A to oznacza, że przychód nie powstanie.

W związku z tym firma nie odprowadza zaliczki na PIT od kupionych produktów spożywczych dla swoich pracowników w sytuacji, gdy ilość i rodzaj artykułów nie będzie taka sama dla wszystkich pracowników i nie można ustalić przypadającej na poszczególne osoby indywidualnej ich ilości.

Refundacja składek ZUS dla rencisty – przedsiębiorcy

Prowadzenie działalności gospodarczej niesie za sobą szereg obciążeń wobec między innymi urzędu skarbowego i zakładu ubezpieczeń społecznych. Każdy przedsiębiorca szuka możliwości zmniejszenia kosztów stałych działalności na które składają się także płacone składki emerytalne i rentowe.

Taką możliwość mają renciści prowadzący działalność gospodarczą zarejestrowani w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Mogą oni starać się o refundację składki emerytalnej i rentowej ze środków PFRON -u. O refundację może starać się przedsiębiorca która posiada orzeczenie o niepełnosprawności albo stopniu niepełnosprawności lub orzeczenie traktowane na równi z tym orzeczeniem – bez względu na posiadany stopień niepełnosprawności.


W tym celu każdy rencista który prowadzi działalność gospodarczą musi co miesiąc składać do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych informacje o podstawie wymiaru składek i ich kwotach oraz wniosek o wypłatę refundacji. Zasadą jest to, że rencista najpierw musi zapłacić składki, a dopiero później może starać się o refundację tych składek.


Kiedy można odliczyć VAT od faktur wystawionych jako duplikaty?

Prawo do odliczenia podatku naliczonego skorelowane jest z momentem powstania obowiązku podatkowego. Jednak, aby podatnik nabył prawo do odliczenia, muszą zostać spełnione jeszcze dwie przesłanki, tj. transakcja faktycznie zaistniała i podatnik posiada fakturę dokumentującą tę transakcję.

W przypadku gdy faktura ulegnie zniszczeniu albo zaginie podatnik wystawia ponownie fakturę , która zawiera wyraz DUPLIKAT oraz datę jej wystawienia.

Podatnik może odliczyć VAT naliczony z takiej faktury w miesiącu jej otrzymania .W sytuacji gdy nie zrobił tego w tym terminie, może to zrobić w rozliczeniu za jeden z dwóch kolejnych okresów rozliczeniowych.

A jeżeli i w tych terminach podatnik nie odliczy VAT, może obniżyć podatek należny o podatek naliczony wyłącznie przez korektę deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym otrzymał dokument. Nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego.

Kto jest osobą współpracującą w firmie

Interpretacja pojęcia osoby współpracującej nastręcza osobom prowadzącym działalność gospodarczą wiele trudności. Dlatego warto przeanalizować kogo można zakwalifikować do takiej kategorii.
Za osobę współpracującą z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się małżonka, dzieci własne, dzieci drugiego małżonka i dzieci przysposobione, rodziców, macochę i ojczyma oraz osoby przysposabiające, jeżeli pozostają z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym i współpracują przy prowadzeniu tej działalności; nie dotyczy to osób, z którymi została zawarta umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego.

Z orzecznictwa wynika, że oprócz rodzinnego pokrewieństwa czy powinowactwa, o współpracy jako tytule do ubezpieczeń, przesądza istnienie dwóch przesłanek, które muszą wystąpić łącznie:

  • działania współpracownika są bezpośrednio związane z przedmiotem działalności np. małżonka, na tyle znaczące, że bez tej pomocy firma nie osiągałaby takich dochodów; współpraca powinna być stabilna, zorganizowana i systematyczna oraz zabierać znaczący czas i częstotliwość podejmowanych robót. Współpracą nie jest więc jedynie okazjonalna, sporadyczna pomoc np. w razie choroby przedsiębiorcy;
  • prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego – wspólne pożycie, więź społeczno-gospodarcza charakteryzująca się współpokrywaniem wydatków mieszkaniowych, zaspakajaniem potrzeb rodziny, wychowywaniem dzieci. Rozdzielność majątkowa między małżonkami czy też oddzielne adresy zameldowania członków rodziny, nie dyskwalifikują prowadzenia wspólnie gospodarstwa domowego.

Rezygnacja z faktury zaliczkowej

Czasami można zrezygnować z wystawienia faktury zaliczkowej

Jeżeli otrzymana zaliczka i zrealizowana sprzedaż odbywa się w tym samym miesiącu, przedsiębiorca może zrezygnować z wystawiania faktury zaliczkowej.

W przypadku, gdy otrzymana zaliczka na poczet dostawy towarów oraz realizacja dostawy odbywa się w tym samym miesiącu (okresie rozliczeniowym), wówczas obowiązek podatkowy (dla zaliczki i dostawy towarów) powstaje w tym samym miesiącu. W konsekwencji firma może zrezygnować z wystawienia faktury zaliczkowej.

Jedna faktura

Fakturę wystawia się odpowiednio nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, jak również nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty (jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty).

Zatem w przypadku, gdy otrzymana zaliczka na poczet dostawy towarów oraz realizacja dostawy odbywa się w tym samym miesiącu (okresie rozliczeniowym), wówczas obowiązek podatkowy, zarówno dla zaliczki, jak i dostawy towarów, powstaje w tym samym miesiącu.

W konsekwencji firma może zrezygnować z wystawienia faktury zaliczkowej i ograniczyć się do wystawienia faktury zawierającej elementy, o których mowa w art. 106e-106f ustawy, w której opodatkuje całość dokonanej dostawy (łącznie z kwotą otrzymanej zaliczki).